Tamron 150-500mm f/5-6.7 review voor Sony E-mount
Als je net als ik bent, en je urenlang in de Oostvaardersplassen of de Biesbosch staat om die ene blauwborst of zeearend vast te leggen, dan weet je dat een telelens je beste vriend is. Maar die grote, zware supertele's van Sony of Canon? Ze kosten al snel een maandsalaris.
Toen Tamron met de 150-500mm f/5-6.7 voor Sony E-mount kwam, was ik direct nieuwsgierig.
Is dit de betaalbare gamechanger voor ons, vogelfotografen? Ik heb hem getest en deel hier mijn eerlijke bevindingen.
Eerste indruk: lichter dan je denkt
Haal je de Tamron 150-500mm uit de doos, dan valt meteen het gewicht op. Of eigenlijk: het gebrek daaraan.
Met 1.865 gram is hij zwaar, dat absoluut, maar hij voelt niet als een baksteen. De afwerking voelt stevig, robuust, en de zoomring draait soepel. Hij ligt goed in de hand, ook als je er een half uur mee door het riet hebt staan zwaaien.
De lens is relatief compact voor een 500mm zoom, hij is in te trekken tot 20.9 cm, wat hem handig maakt om in je rugzak te stoppen.
Wat direct opvalt is het ontbreken van een afneembare statiefvoet. De lens heeft een eigen, ingebouwde voet. Dit is een kwestie van smaak.
Persoonlijk vind ik het fijn dat je hem niet kwijt kunt raken, maar sommige collega's missen de Arca-Swiss compatibiliteit. Je moet hem wel even vastdraaien op je statiefkop, maar het systeem werkt stabiel. Verder heeft de lens een mooi, diep zonnekapje dat goed vastklikt en je beschermt tegen het felle Nederlandse licht.
De specs: wat krijg je voor je geld?
De technische kant is waar de Tamron echt interessant wordt. We hebben het over een bereik van 150mm tot 500mm. Dat is ideaal. Op 150mm kun je nog net een grotere groep ganzen of een landschapje schieten, en met 500mm zit je veilig op afstand van schuwe vogels.
De maximale aperture is f/5-6.7. Dat betekent dat hij op 150mm f/5 is, en op 500mm f/6.7.
Hij is dus niet superlichtsterk, maar dat is logisch voor deze prijsklasse. Het autofocus-systeem is snel.
En dan bedoel ik: echt snel genoeg voor de meeste vogelacties. Je kunt kiezen uit drie standen (Loud, Standard, Quiet) via een schuifje op de lens. De 'Quiet' stand is handig voor schuwe vogels, de 'Loud' (lees: snelle) stand gaat er vol voor.
De beeldstabilisatie (VCM) is met 4 stops een uitkomst. Zonder statief kun je op 500mm nog redelijk scherpe platen schieten op een sluitertijd van 1/125s, als je een beetje rustig bent.
De lens heeft 15 elementen in 11 groepen, inclusief speciale asferische en ED-glaselementen om chromatische aberratie (die vervelende paarse randen) te minimaliseren.
De praktijk: vogels kijken in Nederland
De lens in het veld. Dat is waar het echt om draait.
Ik heb hem meegenomen naar de Onlanden in Drenthe. De eerste test: een groep wilde eenden op een plas.
De focus zette er direct op vast. De eenden draaiden en ik draaide met ze mee. De zoomring is soepel genoeg om snel te wisselen van compositie.
De scherpte is indrukwekkend. Op 500mm f/6.7 is het hart van de foto scherp, de veren zijn tot in detail te zien. De achtergrond vacht mooi vloeiend weg (bokeh), zonder al te harde randen. Een andere uitdaging: vogels in vlucht, vergelijkbaar met de ervaring met de Panasonic Leica 100-400mm.
De Tamron volgt een meeuw of een fuut redelijk makkelijk. De autofocus is niet zo snel als de duurdere Sony FE 200-600mm, maar met een beetje oefening en het goed instellen van je camera (burst-modus, continu AF) haal je een hoog slagingspercentage.
Een nadeel: bij tegenlicht kan de lens soms wat 'zoeken' naar focus. Je moet dan even helpen door je focuspunt scherp op de vogel te zetten en vast te houden. Ook de 14-diatomen (zonnetjes in de achtergrond) zijn soms wat blokkerig, maar voor deze prijs is dat acceptabel.
- Scherpte: Scherp genoeg om flink bij te snijden.
- Snelheid: Voldoende voor statische en langzamere vluchtige vogels.
- Handigheid: Lekker licht voor een 500mm.
Voor- en nadelen op een rij
Elke lens heeft zijn goede en minder goede kanten. Hieronder de eerlijke balans voor de Tamron 150-500mm.
Voordelen:
- Prijs-kwaliteit: Je krijgt enorm veel zoom voor je geld, zeker vergeleken met de Canon RF 200-800mm supertelelens. Nieuw ligt hij rond de €1400 - €1500.
- Gewicht: Lichter dan de concurrentie (Sony 200-600mm is 2.1kg).
- Compactheid: Ingetrokken lengte is zeer draagbaar.
- Beeldkwaliteit: Scherpte is dik in orde, zeker voor crop-sensor camera's (APS-C).
- Stabilisatie: Werkt uitstekend uit de hand.
Nadelen:
- Aperture: f/6.7 op 500mm is niet snel. In donkere bossen of bij schemering moet je ISO flink opschroeven.
- Bouwkwaliteit: Voelt goed aan, maar is niet volledig weerbestendig (geen 'Aero-Grade' coating).
- Statiefvoet: Niet direct Arca-Swiss compatible, vastdraaien soms onhandig.
- Vergroting: De vergroting is niet zo hoog (0.17x), waardoor je niet superdicht op kleine insecten kunt.
De concurrentie: hoe verhoudt ie zich?
Om je een goed beeld te geven, vergelijken we hem met de belangrijkste concurrenten in deze prijsklasse. De grootste rivaal is de Sony FE 200-600mm f/5.6-6.3 G OSS.
Die Sony is ongeveer €500 tot €700 duurder. De Sony is iets lichtsterker (f/6.3 op 600mm), bouwt wat robuuster en heeft misschien net wat snellere autofocus. Ook heeft de Sony een interne zoom, dat is fijn voor de balans.
De Tamron moet zijn zoom uitstrekken, waardoor hij uit evenwicht kan raken.
Een andere optie is de Sigma 150-600mm f/5-6.3 DG OS HSM. De Sigma is vaak iets goedkoper (rond de €1100) en heeft een langere tele (600mm). De Sigma is wel zwaarder en de autofocus kan wat haperen op de wat oudere Sony body's, zeker vergeleken met de indrukwekkende prestaties van de Sony 300mm met teleconverters.
De Tamron wint het wat betreft moderniteit en compatibiliteit met de nieuwere Sony systeemcamera's. De Sigma is een klassieke 'spierbundel', de Tamron is de moderne, lichtgewicht.
Is de duurdere Sony de €500 meer waard? Als je professioneel werkt of vaak in donkere omstandigheden fotografeert: misschien.
Voor de gemiddelde vogelaar die zijn foto's op Instagram of een blog zet, en af en toe een weekend eropuit trekt? De Tamron is de betere koop. Je bespaart genoeg geld om er een goede statiefkop of een extra batterij bij te kopen.
Oordeel: voor wie is deze lens?
De Tamron 150-500mm f/5-6.7 Di III VC VXD is een schot in de roos voor Sony-gebruikers die geen fortuin willen uitgeven. Het is de lens die de drempel voor serieuze vogelfotografie verlaagt.
Je hoeft niet meer te kiezen tussen een korte tele en een superzoom; je krijgt beide in een redelijk compact pakket.
De beeldkwaliteit is meer dan voldoende voor de meeste doeleinden, van sociale media tot afdrukken op A3-formaat. Deze lens is perfect voor:
- De beginnende vogelfotograaf die wil opstappen van een standaardlens, bijvoorbeeld in combinatie met de beste APS-C camera voor vogelaars.
- Reizende vogelaars die een lichtgewicht setup nodig hebben.
- Hobbyisten die af en toe een dagje naar de pier of het vogelreservaat gaan. Het is NIET de lens voor:
- Professionals die in het donker de jungle in gaan.
- Mensen die de allerhoogste resolutie en scherpte nodig hebben (koop dan de Sony 600mm f/4).
Conclusie: Ik raad deze lens van harte aan. Hij is een heerlijke reisgenoot