De Wintertaling: Onze kleinste eend met de groene oogstreep

H
Hans de Groot
Ornitholoog & Senior Veldvogelaar
Vogelsoorten & Identificatie · 2026-02-15 · 5 min leestijd

Stel je voor: je loopt langs een rietkraag op een koude decemberdag. Het waait, het is grijs, en dan hoor je een zacht, snel gefluit.

Je ogen zoeken en vinden een piepklein eendje, net iets kleiner dan een wilde eend, dat behendig tussen het riet manoeuvreert.

Dat is de Wintertaling, een van onze kleinste en meest levendige eenden. Met dat opvallende groene oogstreepje lijkt hij wel een kleine, vrolijke bandiet. Je ziet hem vaak in groepen, druk aan het foerageren.

Dit vogeltje is een echte wintergast in Nederland en een prachtige introductie tot de wereld van de eenden en duikeenden. Zodra je hem eenmaal herkend hebt, zie je hem overal terug.

Wie is die kleine met het groene streepje?

De Wintertaling (Mareca strepera) is een kleine, compacte eend. Hij is net iets kleiner dan een Krakeend, maar groter dan een Tafeleend.

Mannetjes (drakes) zijn prachtig getekend met een grijs lijf, een zwarte buik en een opvallend groen oogstreepje op een witte wang.

De snavel is leigrijs met een zwarte nagel. Vrouwtjes zijn wat eenvoudiger, bruin getint, maar herkenbaar aan de vorm en het groene oogstreepje. Een Wintertaling is ongeveer 40-45 cm lang en heeft een spanwijdte van 65-75 cm.

Ze wegen tussen de 400 en 600 gram. Je vindt ze in Nederland van oktober tot maart.

Ze broeden in de poolgebieden en overwinteren bij ons. Ze houden van ondiep, open water met rietkragen. Denk aan de Oostvaardersplassen, de Biesbosch of de Zuid-Hollandse meren. Ze zijn dol op waterplanten en insecten.

Je ziet ze vaak in groepen met andere eenden, zoals Tafeleenden en Krakeenden.

De Wintertaling is een duikende eend, maar hij blijft kort onder water en komt vaak weer op dezelfde plek boven. Het is een actieve vogel, altijd in beweging.

Waarom de Wintertaling zo bijzonder is

De Wintertaling is een indicator voor gezonde wateren. Waar ze voorkomen, is het water schoon en is er voldoende voedsel.

Ze zijn gevoelig voor verstoring, dus ze laten zien dat een gebied nog rustig is.

Als vogelaar is het een leuke uitdaging om ze te vinden. Ze zijn niet schuw, maar wel alert. Je moet even de tijd nemen om ze te zien tussen de andere eenden.

Het is een echte winterse verschijning, die de koude maanden een stuk levendiger maakt. Voor de beginnende vogelaar is het een ideale soort om te leren herkennen. Je hoeft niet ver te zoeken; ze zitten vaak dicht bij de kant. Het groene oogstreepje is een duidelijk herkenningsteken.

Als je eenmaal weet waar je op moet letten, zie je het verschil met andere eenden direct.

Ze zijn ook sociaal; je ziet ze vaak in groepen van 10 tot 50 individuen. In extreme gevallen, bij strenge vorst, kunnen groepen oplopen tot enkele honderden.

Hoe je ze herkent en waar je ze vindt

De beste tijd om Wintertalingen te kijken is van november tot februari. Ga op een heldere, windstille dag naar een ondiep meer of een rietvijver.

Neem de tijd en zoek naar groepjes eenden die dicht bij de kant foerageren. Ze zijn vaak in gezelschap van Tafeleenden, die iets groter zijn en een witte vlek op de flank hebben. De Wintertaling is compacter en heeft een rondere kop, net zoals de ijsgors met zijn kastanjebruine nekband op de winterse dijk.

De snavel is smaller dan die van een Wilde Eend. De identificatie is eenvoudig als je weet waar je op moet letten.

Bij het mannetje valt het felgroene oogstreepje op, contrasterend met de witte wang. De buik is zwart, de flanken zijn grijs. Het vrouwtje is bruin met een donkere koptekening en een duidelijke, lichte oogstreep.

Het geluid is een zacht, snel gefluit: "tji-tji-tji". Luister ernaar en je herkent ze direct.

Gebruik een verrekijker van bijvoorbeeld Swarovski of Zeiss voor de beste details.

Een vergroting van 8x of 10x is ideaal.

Praktische tips voor het spotten van de Wintertaling

Om optimaal te genieten van de Wintertaling, volgen hier een paar concrete tips. Deze zijn specifiek voor vogels kijken in Nederland met de juiste uitrusting. Als je een fotograaf bent, gebruik dan een lens van minimaal 300mm.

Een telelens van 100-400mm is ideaal voor vogelfotografie. De Canon EF 100-400mm f/4.5-5.6L IS II USM (circa €1.800) is een uitstekende keuze.

Zorg dat je stil staat en geen scherpe bewegingen maakt. De Wintertaling is nieuwsgierig en kan soms dichterbij komen.

De Wintertaling is een echte wintergast. Zodra de eerste vorst intreedt, is hij er. Het is een vrolijke verschijning in een grijze tijd.

Veelgestelde vragen en slot

Veel vogelaars vragen zich af of de Wintertaling te verwarren is met andere eenden. Het antwoord is nee, als je eenmaal weet waar je op moet letten.

De combinatie van de grootte, het groene oogstreepje en het gedrag is uniek. Een Krakeend is groter en heeft een lichte vlek op de flank. De Tafeleend is ook groter en heeft een witte buik.

De Wintertaling is de kleinste en meest compacte. Een andere vraag is hoe je ze het beste kunt benaderen.

Blijf op afstand en gebruik je verrekijker. Ga zitten en beweeg langzaam. De vogels zijn welwillend, maar laten zich niet opjagen. Respecteer de rust in het gebied.

Neem je afval mee en blijf op de paden. De Wintertaling is een soort die je jaar na jaar terugziet.

Het is een betrouwbare wintergast, net als de zilverplevier op het wad. Als je eenmaal weet waar je moet kijken, wordt het een vaste prik in je vogellijst. Het is een prachtig vogeltje dat de winter een stuk leuker maakt.

Dus pak je verrekijker, trek je warme jas aan en ga op zoek.

Je zult versteld staan van hoe dichtbij en hoe levendig deze kleine eend is. Met deze tips ben je klaar om de Wintertaling te vinden en te herkennen. Het is een vogel die je winters vogelen extra speciaal maakt. Veel plezier en tot snel bij het water!

Volgende stap
Bekijk alle artikelen over Vogelsoorten & Identificatie
Ga naar overzicht →
H
Over Hans de Groot

Hans is ornitholoog en veldvogelaar met meer dan 30 jaar ervaring. Hij heeft in 45 landen gevogeld en meer dan 2.800 soorten gespot. Hij schrijft voor Limosa, het tijdschrift voor de Nederlandse Ornithologische Unie.